การย้ายตัวอ่อนแช่แข็ง
(FROZEN EMBRYO TRANSFER :FET)

ปัจจุบัน  การย้ายตัวอ่อนในรอบแช่แข็ง หรือที่เรียกกันสั้นๆ ว่า FET นั้น เป็นข้อแนะนำสำหรับกลุ่มคนไข้ที่เข้ารับการรักษา เนื่องจากให้อัตราความสำเร็จในการตั้งครรภ์สูงกว่าการย้ายตัวอ่อนในรอบสด (FRESH)

​

ความแตกต่างของการย้ายตัวอ่อนในรอบสด (FRESH) VS การย้ายตัวอ่อนในรอบแช่แข็ง (FET)

• การย้ายตัวอ่อนในรอบสด หรือ FRESH EMBRYO TRANSFER คือ การย้ายตัวอ่อนเข้าสู่โพรงมดลูก หลังจากกระบวนการปฏิสนธิ ผ่านไปแล้วเป็นเวลา 3-6 วัน

• การย้ายตัวอ่อนในรอบแช่แข็ง หรือ FROZEN EMBRYO TRANSFER (FET) คือ การนำเอาตัวอ่อนที่ถูกแช่แข็งไว้ มาผ่านกระบวนการละลาย (THAWING) และย้ายเข้าสู่โพรงมดลูก ซึ่งในกรณีนี้ คนไข้สามารถเลือกช่วงเวลาที่ตนเองสะดวกได้  เช่น 3-4 เดือนหลังจากกระบวนการปฏิสนธิ

​​

ทำไม FET ถึงให้อัตราความสำเร็จในการตั้งครรภ์สูง?

 

•  ป้องกันการเกิดภาวะรังไข่ถูกกระตุ้นมากเกินไป (OHSS : OVARIAN HYPERSTIMULATION)

ในกระบวนการกระตุ้นรังไข่ด้วยฮอร์โมนกลุ่ม LH (Luteinizing Hormone) และ FSH (Follicle Stimulating Hormone) นอกจากจะทำให้จำนวนของการตกไข่เพิ่มขึ้นแล้ว ยังส่งผลทำให้ระดับของฮอร์โมนเพิ่มขึ้นด้วย ซึ่งการย้ายตัวอ่อนในขณะที่ร่างกายมีระดับฮอร์โมนสูง หรือในรอบ FRESH อาจทำให้คนไข้ได้รับความเสี่ยงที่จะเกิดภาวะรังไข่ถูกกระตุ้นมากเกินไป หรือที่เรียกว่าอาการ OHSS (OVARIAN HYPERSTIMULATION)  ซึ่งจะมีของเหลวสะสมอยู่ภายในช่องท้อง ทำให้เกิดอาการบวมน้ำ ท้องอืด แน่นท้อง จนอาจต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล และในบางรายอาจมีอาการรุนแรง เช่น หายใจลำบาก ไตวาย และภาวะน้ำรั่วในปอด ซึ่งในกรณีที่คนไข้ตั้งครรภ์ ทารกในขั้นอาจได้รับผลกระทบจากภาวะ OHSS อีกด้วย
 

• ร่างกายมีความพร้อม

นอกจากนี้ ในกระบวนการของการกระตุ้นรังไข่ ยังส่งผลให้ผนังมดลูกหนาขึ้นมากกว่าปกติ และในบางรายผนังมดลูกอาจมีอาการบวม ซึ่งทำให้ตัวอ่อนฝังตัวได้ยาก หรือ ไม่ฝังตัว

​

การทำให้ผนังมดลูกอยู่ในภาวะที่เหมาะสมต่อการฝังตัวของตัวอ่อนด้วยการให้คนไข้ได้พักผ่อนอย่างน้อย 1 รอบเดือนภายหลังจากผ่านกระบวนการกระตุ้นรังไข่ จะทำให้ผนังของมดลูกกลับคืนสู่ภาวะปกติ ด้วยเหตุนี้ คนไข้จึงจำเป็นต้องเก็บรักษาตัวอ่อนไว้ด้วยวิธีการแช่แข็ง จนกระทั่งคนไข้มีความพร้อมในด้านของเวลาและสุขภาพร่างกาย  สามารถกลับมาย้ายตัวอ่อนในรอบแช่แข็งได้ (FET)

 

คำถามที่พบบ่อย (FAQ) : ขั้นตอนการย้ายตัวอ่อนแช่แข็ง (FET)

​

Q: การย้ายตัวอ่อนแช่แข็ง (FET) ต่างจากการย้ายตัวอ่อนสด (FRESH) อย่างไร?​

A: การย้ายตัวอ่อนสด (FRESH) จะย้ายทันทีหลังปฏิสนธิ 3–6 วัน ส่วนการย้ายตัวอ่อนแช่แข็ง (FET) จะนำตัวอ่อนที่เก็บไว้ในไนโตรเจนเหลวมาละลาย (thawing) ก่อนย้ายเข้าสู่โพรงมดลูก ทำให้สามารถเลือกเวลาที่เหมาะสมและร่างกายพร้อมที่สุดได้

​

Q: ทำไมการย้ายตัวอ่อนแช่แข็ง (FET) จึงมีโอกาสสำเร็จสูงกว่า?

A: เพราะช่วยลดความเสี่ยงจากภาวะรังไข่ถูกกระตุ้นเกินไป (OHSS) และทำให้ผนังมดลูกกลับมาอยู่ในสภาวะปกติเอื้อต่อการฝังตัวของตัวอ่อน ส่งผลให้มีโอกาสตั้งครรภ์สูงขึ้น

​

Q: ภาวะ OHSS คืออะไร และเกี่ยวข้องกับ FET อย่างไร?

A:  OHSS (Ovarian Hyperstimulation Syndrome) เกิดจากการกระตุ้นรังไข่มากเกินไป ส่งผลให้มีน้ำสะสมในช่องท้อง ท้องอืด แน่นท้อง หรือรุนแรงถึงขั้นหายใจลำบากและไตวาย การเลือกทำ FET จะช่วยลดความเสี่ยงจากภาวะนี้ได้

​

Q: เมื่อไหร่ควรเลือกการย้ายตัวอ่อนแบบ FET?

A:  เหมาะสำหรับผู้ที่เพิ่งผ่านการกระตุ้นรังไข่และต้องการให้ร่างกายพักฟื้นก่อน รวมถึงผู้ที่ต้องการวางแผนเวลาให้ตรงกับความพร้อมด้านสุขภาพและไลฟ์สไตล์

​

Q: การย้ายตัวอ่อนแช่แข็งมีขั้นตอนเตรียมตัวยังไงบ้าง?

A:  แพทย์จะตรวจประเมินสุขภาพ ปรับฮอร์โมนให้เหมาะสม และกำหนดเวลาการละลายตัวอ่อน (thawing) ก่อนย้ายเข้าสู่โพรงมดลูกในวันที่มดลูกพร้อมต่อการฝังตัวมากที่สุด

​

Q: โอกาสสำเร็จของการทำ FET มีประมาณเท่าไหร่?

A: ขึ้นอยู่กับอายุของผู้หญิง คุณภาพตัวอ่อน และสุขภาพโดยรวม แต่โดยเฉลี่ยแล้ว FET มักให้อัตราความสำเร็จสูงกว่าการย้ายตัวอ่อนสด (FRESH)

 

หากคุณกำลังวางแผนการมีบุตร ด้วยวิธีการย้ายตัวอ่อนแช่แข็ง  (Frozen Embryo Transfer) ทีมแพทย์เฉพาะทางของ Siam Fertility Clinic พร้อมดูแลทุกขั้นตอนอย่างใกล้ชิด เพื่อช่วยเพิ่มโอกาสให้คุณได้เป็นคุณพ่อคุณแม่อย่างมั่นใจ